Debaty sejmowePiata Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie wprowadzanych w Wojsku Polskim zmian organizacyjnych wynikających z ˝Założeń rządowego programu modernizacji Sił Zbrojnych RP na lata 1998-2012˝

   W odpowiedzi na interpelację pana posła Jana Kochanowskiego w sprawie wprowadzanych zmian organizacyjnych w Wojsku Polskim, wynikających z przyjętych ˝Założeń rządowego programu modernizacji Sił Zbrojnych RP na lata 1998-2012˝, uprzejmie proszę o przyjęcie następujących wyjaśnień.

   Zmiany w resorcie obrony narodowej przewidziane w przyjętych przez Radę Ministrów w dniu 9 września 1997 r. ˝Założeniach...˝ polegają między innymi na zmniejszeniu liczebności sił zbrojnych oraz rezygnacji z użytkowania znacznej części (około 35%) obecnie wykorzystywanego zasobu nieruchomości. Realizacja tych ˝Założeń...˝ wymagała będzie rozformowania szeregu jednostek wojskowych i likwidacji kilkudziesięciu garnizonów, w tym - niestety - także garnizonów Gorzów Wielkopolski i Kostrzyń.

   Podjęcie takich działań pozwoli na zmianę struktury budżetu resortu obrony narodowej oraz wydzielenie środków finansowych na modernizację techniczną armii, poprawę warunków funkcjonowania jednostek wojskowych oraz intensyfikację szkolenia, co jest niezmiernie istotne ze względu na bliską już perspektywę naszego członkostwa w NATO.

   Istotne zmniejszenie sił zbrojnych, a jednocześnie ograniczone możliwości finansowe resortu obrony narodowej spowodowały konieczność dostosowania również liczby jednostek inżynieryjnych do nowych potrzeb.

   W wyniku przeprowadzonych analiz aspektów operacyjnych i ekonomicznych stacjonujące w omawianych garnizonach - 4 Brygada Saperów oraz 4 Batalion Saperów - przewidziane zostały do rozformowania w najbliższych dwóch latach. Uznano bowiem, iż w związku z wdrażaniem nowych struktur organizacyjnych wojsk inżynieryjnych, zadania realizowane przez te jednostki mogą być wykonywane przez inne - z korzystniej usytuowanych garnizonów, a przekazanie poza resort nieruchomości likwidowanych i rozformowywanych garnizonów przyniesie wymierne efekty ekonomiczne.

   Na bazie części stanu osobowego, sprzętu oraz zapasów materiałowych obu rozformowywanych jednostek zamierza się utworzyć, między innymi w Krośnie Odrzańskim i Szczecinie, w ramach ogólnokrajowego systemu ratownictwa, wyspecjalizowane bataliony ratownictwa inżynieryjnego, przeznaczone do zwalczania skutków klęsk żywiołowych i ekologicznych. Przejmą one realizację zadań w dorzeczu dolnej Warty i Noteci oraz środkowej i dolnej Odry.

   Doświadczenia minionego roku wykazują, że w tego typu akcjach uczestniczą różne formacje ratownicze (nie tylko wojskowe) i w większości przypadków spoza terenu objętego zagrożeniem. Dlatego też likwidacji garnizonów Gorzów i Kostrzyń nie należy wiązać ze zmniejszeniem możliwości niesienia pomocy ludności w sytuacjach kryzysowych.

   Z wielkim szacunkiem odebrałem wykazane przez pana posła Jana Kochanowskiego zainteresowanie sprawą zapewnienia bezpieczeństwa mieszkańcom Ziemi Gorzowskiej, a związane z wojennymi pozostałościami w postaci niewybuchów i niewypałów. Zainteresowanie to uważam za bardzo cenny i pozytywny przejaw działalności parlamentarnej służącej społeczeństwu.

   Równocześnie chciałbym zapewnić, iż niezależnie od dokonywanych zmian w Siłach Zbrojnych RP wojsko nadal będzie wykonywało zadania związane z oczyszczaniem województwa gorzowskiego z min, pocisków i innych niewybuchów. Po rozformowaniu 4 Brygady Saperów i 4 Batalionu Saperów w woj. gorzowskim funkcje te przekazane zostaną jednostkom inżynieryjnym z garnizonów Krosno Odrzańskie i Szczecin.

   Wydzielane z tych jednostek patrole rozminowania rozmieszczone będą - na czas realizacji zadań - również w garnizonach położonych na terenie obecnego woj. gorzowskiego. Szczegółowy podział kompetencji związanych z likwidacją niewypałów i niewybuchów zostanie opracowany po wprowadzeniu nowego podziału administracyjnego kraju.

   W nawiązaniu do pytania o możliwości utworzenia w Gorzowie Wlkp. jednostki obrony terytorialnej przeznaczonej do zwalczania skutków klęsk żywiołowych, chciałbym poinformować, iż planując dyslokację nowo formowanych jednostek obrony terytorialnej opierano się przede wszystkim na potrzebach operacyjnych oraz możliwościach ekonomicznych resortu. Dlatego też z żalem muszę stwierdzić, iż uwzględniając wyżej wymienione aspekty nie znaleziono uzasadnienia dla sformowania tego typu jednostki w Gorzowie Wielkopolskim.

   Przekazując powyższe, pragnę jednocześnie podziękować panu posłowi Janowi Kochanowskiemu za dotychczasową współpracę i troskę o sprawy obronności oraz prosić o wsparcie w informowaniu społeczności w wymienionych garnizonach o zasadności dokonywanych zmian.

   Sekretarz stanu

   Romuald Szeremietiew

   Warszawa, dnia 11 maja 1998 r.